Felix Steiner

Hij zag het eerste levenslicht op 23 mei 1896 in Ebensrode in Oost-Pruisen. Nadat hij was geslaagd in mei 1914 nam Steiner, als officier in opleiding, dienst bij het 5. Ost-Preußische Infanterie Regiment No. 41 'Van Boyen'. De 18-jarige Steiner werd na het begin van de Eerste Wereldoorlog met zin regiment direct naar het front gestuurd. Hij vocht bij Tannenberg en in Letland. Korte tijd later, in november 1914, raakte Steiner zwaar gewond en ontving hij het IJzeren Kruis der tweede klasse (EK II). In januari 1915 werd hij gepromoveerd tot tweede luitenant. Nadat Steiner was hersteld van zijn verwondingen, werd hij overgeplaatst naar een machinegeweer groep. Begin 1916 werd Steiner commandant van een aanvalsgroep in het Koerland. Opnieuw onderscheidde Steiner zich en verdiende dan ook het IJzeren Kruis der eerste klasse (EK I). Steiners eenheid werd later overgeplaatst naar het westfront waar deze bij de grote lente offensieven in Vlaanderen en Frankrijk werd ingezet. Steiner werd nu tot eerste luitenant gepromoveerd. De oorlog was voor hem nu echter afgelopen, enige tijd later werd zijn eenheid gedemobiliseerd.

Steiner meldde zich in januari 1918 aan voor het Oost-Pruisische vrijwilligerskorps in het Memelland. Aldaar kreeg hij de leiding over een compagnie vrijwilligers. Na drie jaar nam hij dienst in de Reichswehr. Steiner werd ondergebracht bij het Infanterie Regiment No.1 in Köningsberg. Hij werd belast met allerlei taken, nadat hij deze goed doorstond mocht Steiner in 1922 examen doen voor staf-officier. Hij slaagde en zo werd hij in 1927 gepromoveerd tot kapitein. In 1933 verliet Steiner de actieve dienst als majoor.

Steiner werd een jaar later lid van het trainings commando van de Reichswehr, waar hij korte tij later zelfs het commando over kreeg. Felix Steiner specialseerde zich in nieuwe trainingsmethoden- en technieken. Hierbij legde hij de nadruk op weliswaar kortere, maar wel intensievere trainingsmethoden. Vervolgens koos Steiner voor de SS-Verfügungstruppe, een geheel nieuw onderdeel van de Duitse strijdkrachten. Steiner karakteriseerde de SS-Verfügungstruppe als een zogenaamde 'Stamm-Einheit'. Dit hield in dat de eenheid gezien moest worden als een basisonderdeel van de strijdkrachten. De SS-Verfügungstruppe dienden in zijn ogen bovendien verder te worden uitgebreid. Steiner, inmiddels met de rang SS-Obersturmbannführer, diende als commandant van het III. Btl. van de actieve SS-Standarte 1. Vanaf juli 1936 kreeg hij het commando over de SS-Standarte 'Deutschland' en werd hij tot SS-Standartenführer gepromoveerd.

De Standarte 'Deutschland' bestond uit 2861 manschappen en nam deel aan de veldtocht in Polen. Het regiment werd samen met andere SS-VT eenheden toegevoegd aan de pantserdivisie Kempf. Het regiment raakte negentien keer in gevecht en Steiner werd opnieuw onderscheiden. In mei 1940 werd het regiment opnieuw in de strijd geworpen, deze maal in het westen. In Nederland raakte het regiment in gevecht met een Franse divisie die de toegang tot het eiland Beveland zeer fel verdedigde. Het regiment wist echter door te breken en veroverde Vlissingen en de controle over de monding van de rivier de Schelde. Na diverse acties in België en Frankrijk werd het regiment afgelost. Steiner en zijn manschappen keerden in juli 1940 terug naar Nederland waar zij fungeerden als kustbeschermings eenheid tussen Den Helder en Hoek van Holland. Daarnaast werden er voorbereidingen getroffen voor de geplande invasie van Groot-Brittannië (Operatie 'Seelöwe') waar ook 'Deutschland' bij betrokken zou worden. SS-Oberführer Steiner werd in augustus 1940 naar aanleiding van zijn voorbeeldige leiderschap tijdens de aanval op Nederland, België en Frankrijk beloond met het Ridderkruis.

Drie maanden later werd hij gepromoveerd tot SS-Brigadeführer. Steiner kreeg nu ook een speciale taak toegewezen: hij moest een nieuwe gemotoriseerde SS-Division bestaande uit West-Europese vrijwilligers formeren. De divisie die uiteindelijk de naam 'Wiking' kreeg, werd tijdens de invasie van de Sovjetunie (operatie 'Barbarossa') voor het eerst ingezet. De bijna 20.000 manschappen tellende divisie veroverde veel terrein. Eind januari 1942 werd Steiner gepromoveerd tot SS-Gruppenführer. In augustus, tijdens het Duitse Zomeroffensief, slaagde Steiner er in door te dringen tot Kuban. Dankzij de uitstekende resultaten in de Kaukasus werd Steiner beloond met het eikenloof van het Ridderkruis.

In november 1942 nam Steiner het commando over het III. Panzerkorps van het leger op zich. Opnieuw behaalde Steiner grote successen en mocht daarom in januari 1943 de eikenbladeren van het Ridderkruis uit handen van Hitler zelf ontvangen. Steiner kreeg nu een andere taak. Het commando over 'Wiking' verviel in mei 1943 aan Herbert Otto Gille en Steiner werd belast met de formatie van het III. (Germanischen) SS-Panzer-Korps. Hij mocht zich nu tevens SS-Obergruppenführer noemen.

Dit Korps wist in november 1943 met succes de Sovjet aanvallen op het Oranienbaum-front af te slaan. Het Korps wist tot 26 januari 1944 stand te houden, hierna keerde Steiner's eenheid terug naar het Narwa-front. Tot diep in de zomer van 1944 waren Steiner en zijn vrijwilligers betrokken in de afweer van de vele Sovjet pogingen het Korps in te sluiten. Hiervoor kreeg Steiner het eikenloof met de zwaarden van het Ridderkruis. In oktober moest Steiner zijn commando wegens ziekte (geelzucht) neerleggen. Na zijn herstel in januari 1945 nam hij het commando over het Elfde Leger op zich. Bij Stettin lanceerde hij één van Duitsland's laatste offensieven tegen de Sovjets. Eind april kreeg Steiner orders de omsingeling van Berijn te doorbreken. De Kampfgruppe Steiner kwam er echter niet. Steiner legde het bevel naast zich neer, het zou pure zelfmoord zijn geweest. Hierop werd hij van zijn commando ontheven.

In de praktijk leidde Steiner de restanten van zijn eenheid nog steeds. Bij de Elbe gaf Steiner's eenheid zich over aan de Amerikanen. Felix Steiner kwam op 27 april 1948 vrij. Hij schreef nog twee boeken over zijn ervaringen met de Europese vrijwilligers: 'Die Freiwilligen' en 'Armee der Geächteten'. Op 12 mei 1966 overleed Felix Steiner in München.

Bronnen: (zie literatuur voor volledige titels) Stein, Geschichte der Waffen-SS; Keegan, De Waffen-SS; Krätschmer, Die Ritterkreuzträger der Waffen-SS; met dank aan Soldbuch.com



  Tekst: EM © 2000 - 2009 vragen en/of opmerkingen: mail
  The symbols on this site serve no political or ideological purpose. The author has no intention to promote any political or ideological ideas.